«АНГЛІЯ чакае, што кожны выканае свой абавязак!» — гэты сігнал флажкамі адмірала Нэльсана перад пачаткам Трафальгарскай бітвы лічыцца ўзорам мужнага лаканізму ваенных загадаў і настаўленняў.
Нямала прыкладаў падобнага лаканізму можна знайсці і ў рускіх военачальнікаў. Прывядзем хаця б некалькі радкоў з загаду генерал-лейтэнанта Скобелева ад 21 снежня 1877 года:
«Папярэджваю ўсіх, што ў выпадку бою падтрымка будзе, але змены — ніколі... Адбою і адступлення ніколі не падаваць і папярэдзіць людзей, што гэта падман з боку ворага... Кожны салдат павінен ведаць, куды і навошта ён ідзе; тады, калі начальнікі будуць забітыя, сэнс справы не згубіцца».
Альбо іншы прыклад. Калі ў 1805 годзе аўстрыйскія ўлады ў Трыесце затрымалі 20 рускіх гандлёвых суднаў, адмірал Сенявін з трыма караблямі і фрэгатам неадкладна ўвайшоў у гаўнь і размясціў сваю эскадру пад батарэямі горада. Камендант Трыеста папрасіў адмірала адсунуць караблі на стрэл гарматы ад крэпасці. На гэта Сенявін адказаў яму:
— Страляйце! Тады я ўбачу, дзе лягуць вашы ядры і дзе мне трэба будзе стаць!