Lokomotywy elektryczne i spalinowe pierwszych planów pięcioletnich

5 sierpnia 1924 roku w warsztacie Bałtyckiej Stoczni w Leningradzie uruchomiono próbny korpus pierwszego na świecie lokomotywu spalinowego dalekobieżnego, zbudowanego według projektu profesora Instytutu Elektrotechnicznego J. Gakkela.

W tym roku obchodzimy 60. rocznicę powstania słynnego planu elektryfikacji naszego kraju – planu GOELRO, opracowanego w 1920 r. na polecenie i pod bezpośrednim kierownictwem państwa W.I. Lenina Komisja Elektryfikacji Rosji.

W 1922 roku, kiedy w Niemczech i Szwecji na zamówienie rządu radzieckiego budowano lokomotywy parowe serii E, W. I. Lenin pisał: „Niezwykle pożądane jest, aby nie stracić czasu na wykorzystanie środków, które mogą okazać się wolne...” dla uzyskania znacznie bardziej celowych dla nas lokomotyw spalinowych”.

  Rekonstrukcja krajowego transportu kolejowego to przekonujący przykład realizacji leninowskiego hasła: „Komunizm to władza radziecka plus elektryfikacja całego kraju”.

W połowie lat 20. gwałtownie wzrósł przepływ towarów na magistrali kolejowej Baku – Tbilisi – Batumi.

Leninowskie wskazanie — jak najszybsze wprowadzenie do eksploatacji na kolejach lokomotyw spalinowych — spotkało się z gorącym odzewem wśród specjalistów transportu i przemysłu.